Ne yazacağımı bilmiyor değilim, ne yazsam da anlaşabilsek birbirimizi dinleyebilsek derdim... Çünkü artık birbirimizi dinlemez olduk, anlamaz olduk birbirimizi... Bir insanın başka bir insanın varlığından rahatsız olduğu bir dünya inşa edildi, ettiler veya biz ettik...
Züleyha ile Yusuf’un kavga ettiği bir dünya...
Mesela şimdi ben “sevmenin suç olduğu bir çağ” dedim ya, ne anladın sen doğrudan? Aklına ne düştü mesela? Bak yine anlatamadım bende ne diyeceğimi... Diyorum ki sevmek deyince aklına karşı cins filan mı geldi?
Böyle olmuşsa yine zorlandık birbirimizi anlamakta, bunu demeye çalışıyorum... Evet, sevgi deyince kâinatın varlığı ne kadar canlı varsa onlar çocuklar kuşlar...
Dağlar taşlar ağaçlar kentin sokakları büyüklerimiz küçüklerimiz “Haydi diyelim gitsin” eşlerimiz sevgililerimiz...
Ama içinde yaşadığımız çağ bunun böyle düşünülmesine izin vermiyor, farkında değiliz ama sevmeyi unuttu insan... Sevgi denince aklına puştluk geliyor çoklarının...
Aşk dağları deler, delemez ise üstünden aşar...
Hep böyle söylendi, sanırım doğru söylediler, çünkü o zamanlar yalanlar bu kadar girmemişti sokaklara...
Kocaları karılarına, karıları kocalarına bu kadar çok yalan söylemiyordu eskiden, ve çocuklar bu kadar çok yalan ile büyümüyordu...
Sevgide öyle, gerçekten sevgi ise...
Sultan sofrasına konar gibi...
Taş atılmış su gibi dalga dalga yayılırdı gerçek iseler...
Eğer siz selam derseniz, o selam yayılır dağ taş demeden...
Kuşların gözlerini aydınlata aydınlata...
Selam demeyi selam vermeyi unutan bir topluluk olduk...
Selam söyleyin uzaklara...
Yönünüzü dağlara dönün selam deyin...
Kuşlara selam...
Selam unutulan sünnetlerden biri, belki en büyüğü...
Selamı yaymamız istenir Peygamberimiz Hazreti Muhammed tarafından...
Tanıdık tanımadık demeden selamı çoğaltın yayın denir ve cennete gitmenin yolu olduğu hatırlatılır...
Ve şimdi bizler...
Selamı unuttuk, kimse kimseye selam veriyor değil, verilen selamlar varsa içinde küçük çıkarlar olduğu görülüyor...
Çünkü en yakın akrabaların bile birbirine dargın olduğu kırgın olduğu hatta ölümüme düşman olduğu bir dünyaya, içinde çırpınıp durduğumuz yer küresi...
Müslümanlar danım diyenler de öyle...
Kişi artık sadece kendi cemaatine kendi gurubuna selam veriyor, eğer veriyorsa...
Zira başkalarını kendinden saymıyor...
Bugünde böyle bir yazı, katlanın ne olacak sanki...
Çok selam ile...